อาลัยยิ่ง 7 ตุลา ยังไงข้าก็เพียงประชาชน
จะไปไหน พี่น้องไทย ทุกแห่งหน
ประชาชน แค่เครื่องมือ แค่มวลชน
ยังต้องทน ต่อสู้(ประชา)ธิปไตย ให้ได้มา

อาลัยยิ่ง ประชาธิปไตยไทย 7 ตุลา
วันข้างหน้า ไม่เห็นว่า อยู่ที่ไหน
อำนาจเรา แค่เลือกตั้ง นั้นหรือไร
ประชาธิปไตย ก็เพียงแค่ เขียนขีดกา

อาลัยยิ่ง ประชาธิปไตยไทย 7 ตุลา
ขอมากกว่า เลือกตั้ง กาเลือกผี
ประชาธิปไตย ต้องเป็นไท เพื่อประชาชี
ระบอบดี ไม่กดขี่ ประชาชน

อาลัยยิ่ง ประชาธิปไตยไทย 7 ตุลา
พันธมิตร ล้วนมา เพื่อต่อสู้
ประชาธิปไตย โปร่งใส เราอยากดู
จึงมาสู้ สละชีพ เพื่อประชาธิปไตย

ตุลาเอย…ประชาธิปไตยไทยถึงไหน
ถึงจุดหมายที่มั่นหรือยังหนา
แล้วเส้นทางยาวไกลที่ผ่านมา
เราจะเรียกมันว่าเป็นสิ่งใด

ตุลาเอย…ประชาธิปไตยถึงไหนแล้ว
โอ้เพื่อแก้วช่วยเฉลยเอยคำตอบ
ประชาธิปไตยไทย ไทยยังมิชอบ
ยังมิตอบคำถามของชาวไทย

ตุลาเอย…ประชาธิปไตยอย่างไรแน่
จะต้องแก้ รัฐธรรมนูญกันกี่หน
ใยไม่แก้นักการเมือง แก้ที่คน
แก้ตัวตน เห็นแก่ตัวของ ชนไทย

ตุลาเอย…ประชาธิปไตยไทยยังไม่สาย
หยุดเวียนว่าย ออกจากระบบนี้
หยุดคนเลว นัการเมืองชั่วอัปปรีย์
ไทยจะดีจะไทยจะเรืองแก้ที่คน

ไม้หนึ่ง ก.กุนที: บทกวี 19 กันยา

ผ่านกันยามาหลายกันยายน
ประชาชนเดินบนหนทางกล้า
ร่วมต่อต้าน โค่นล้ม ทุนมายา
ปล้นประชาทั่วหล้าชนชาวไทย

สามกันยาที่เรายังยืนหยัด
มุ่งเร่งรัดการเมืองใหม่ให้รุดหน้า
สร้างสังคมศรีสะอาดเพื่อประชา
ร่วมไล่ล่าคนกินบ้านและโกงเมือง

เป็น 19 กันยา กลางสายฝน
มารวมพล ต่อต้าน การเสียเมือง
อริคำราม ศัตรู โกรธขุ่นเคือง
แม้จะเปลือง เลือดหรือเนื้อ จำต้องไป

สามปีที่ฝ่ายนายทุนโดนเด็ดปีก
จำต้อง ฉีกธรรมนูญ เพื่อฆ่าเสือ
ถึงจะเจ็บ และปวดต้อง เฉือนเนื้อ
ต้องทาเกลือก็ต้องทำเพื่อชาติไทย

สามปีที่คิดถึง ลุงนวมทอง
เสียดายของ ต้องตายเพื่อชายชั่ว
มาแขวนคอ เพื่อคนเลวไม่กลับตัว
ชื่อต้องมัวเพราะคนเลวใช้หากิน

จะพิงหลังคนเสื้อแดงก็แดงปลอม
เพื่อแม้วยอมทำได้ทุกสิ่งอย่าง
แดงเริ่มล้าแดงเริ่มถอยเห็นเป็นลาง
ถนนกว้างแต่เหลือแดงแค่หยิบมือ

ก่อนกันยาเราผ่านเมษาเลือด
สงกรานต์เดือด กอดฆ่าชาติกันมา
ทำลายชาติ บ้านเมืองของประชา
ไล่ก่นด่า ทหารฆ่า ไร้ศพแดง

กลางโคลนตม พวกคุณคือดอกบัวแดง
ไม่รู้แจ้ง ถูกสาบแช่งต้องขื่นขม
แดงทักกี้ ไม่ได้เป็นที่นิยม
ชาติระงมขมขื่นเพราะมีแดง

อยากต่อเนื่องในความคิดยกระดับ
ต้องสดับสละซึ่งตัวบุคคล
สละแม้วแดงจะไปกับมวลชน
สละคนขายชาติออกจากแดง

เพื่อนเอ๋ย เราเคย ร่วมคิด ร่วมเขียนฝัน
ฝันถึงวัน ไม่มีสี ไม่มีพวก ไม่มีฝ่าย
มิตรภาพ ฉันเพื่อน ยังคงอยู่ มิเสื่อมคราย
ไม่แบ่งฝ่าย แบ่งฝั่ง ทั้งผองไทย

อย่ารบ ราฆ่าฟัน ให้เปลืองเลือด
ร่วมกันเชือด พวกกดขี่ ฝันยิ่งใหญ่
เพื่อนทั้งผอง ล้วนเป็นเพื่อน ล้วนเผ่าไทย
ไม่สีไหน แดงเหลือง ล้วนเพื่อนกัน

เรียบเรียงร้อยวลีรักร้อยคำหวาน
ซึ้งซาบซ่านอ่านซาบซึ้งพาหวั่นไหว
ตัวข้ารักหรือไม่รักเธอผู้ใด
ข้าสงสัยหรือหัวใจ ใฝ่คำนึง????

อยากฝากรักไว้ในใจเธอ
ไม่รู้เธอจะรับไหม
ไม่รู้ว่าเธอจะเอาไปทำอะไร
ช่างประไรในเมื่อใจฉันให้เธอ

เมื่อถึงวันที่จำจากพรากรักไกล
จะมีใครเข้าใจไหมใจดวงนี้
จำต้องร้างจากรักที่เคยมี
เอ๋ยวจีลาขาดจากรักไกล

จำต้องเจ็บ จำต้องจากสุดที่รัก
จำต้องหักสวาทเจ็บแค่ไหน
จะต้องเจ็บ จะต้องจำ อีกเท่าไร
จะต้องไกล จะต้องห่าง อ้างว้างเอย

 เจอเธอแล้ว! ดา ตอร์ปิโด หน้า 5
นิวยอร์กไทมส์

เพี่ยงความคิดชั่วเแล่น ไล่ด่ากราด
คิดอาฆาตมาดร้ายไม่เผาผี
ลืมความชอบ ความงามทั้งความดี
มานานปี หลายครั้งเพื่อชาวไทย

เพื่อสนองอุดมการณ์ อุดมโกง
เพื่อจรรโลง ทุนสามาน ให้หยิ่งใหญ่
เพื่อสนอง ผลประโยชน์ ชนกลุ่มใด
กลุ่มทุนใคร หรือ ชาวบ้านประชาชี

ตรึกตรองเถิด คุณวิจารย์กล่าวขานทั่ว
อย่ามัวเมา ก่นด่าไม่เผาผี
อันคุณงาม ความชอบท่านมากมี
ด่าองค์นี้ เพื่ออัปรีจัญไร ไกลธารา

เราวิจารณ์เพื่อก่อไม่มีผิด
แต่เจ้าคิดหัหหาญคนทั้งผอง
เจ้าปลุกปั่นผู้คนใจลำพอง
ไม่โดนสอยไปนอนกองก็บุญไป

จดหมายหลังตัดสินคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ: ‘พี่ดารณี เราอยากชวนพี่มาที่บ้านของเรา’

ดาคงดีใจมากที่หลายคนรักดา แต่ อยากถามแทนดา ทำไมคืนนั้นไม่ขึ้น เวที ด้วย กัน ใจเดียวกัน ก็มาด้วย กัน
ดาเองมีใจ ประทุษร้าย คำพูด ประทุษร้าย อาฆาต
อยากถามแทนคนที่รักดา ถ้าเปลี่ยน จากคำว่า ?????? เป็น คำว่า ตระกูล ชิน
ดา สมควร ตาย สมควร ได้รับโทษ ใช่หรือ ไม่ ตลกนะ พวกคุณนี่ เรียนกันมาสูง มีปัญญา คิดกันแค่นี้
ถ้าแน่ตริง อย่าลบนะ แหม สิทธิ์ เสรีภาพในการ พูด ตลกวะ

นักข่าวพลเมือง: อภิสิทธิ์เมินคนงานไทรอัมพ์-เอนี่ออน-เวิล์ลเวลล์ฯ ชุมนุมทวงสัญญา ตำรวจประเดิมใช้เครื่องเสียงความถี่สูงไล่

จากกรณีข้างต้น ข้าพเจ้าไม่เห็นความจำเป็น ที่ รัฐบาล จะต้องสลายการชุมนุมพวกเขามาเรียกร้องความคุ้มครองจากรัฐ จากการที่โดน ทุนข้ามชาติเอาเปรียบแล้ว รัฐ ปลอบเขาด้วบแซ่ด้วยหวายหรือ นี่หรือ รัฐบาลที่บอกว่า ประชาชนต้องมาก่อน พี่น้องผู้ใช้แรงงานไม่ใช่ประชาชนเหรอ เป็นแค่หุ่นยนตร์ ผลิต สินค้า ผลิต ชุดชั้นในเหรอ
ปัญหาเหล่านี่จะเกิดขึ้น ซ้ำแล้วซ้ำอีกหากรัฐบาลไม่แก้ฟัญหาอย่างยั่งยืน ยังพัฒนาประเทศไม่ถูกทาง ทุนการเมืองและกลุ่มทุนไทย สงเสริม นโยบายการลงทุนของต่างชาติเพียงเพื่อ กำไร จากการร่วมทุนจากหุ้นลมเท่านั้น เพียงเพื่อการจ้างงานเล็กๆน้อยๆแล้วสิ่งที่ ทุนเหล่านี้ทิ้งไว้ให้ประเทศของเราคืออะไร คือ มลพิษ ในขณะที่ ชาวบ้านจะตัดโค่นต้นไม้ ต้นยางพารา ทางรัฐ จะเก็บภาษี ในขณะที่ทุนต่างชาติมาลงทุน มาปล่อยมลพิษ รัฐ ลดหย่อน ภาษีให้ สิ่งที่ทิ้งไว้คือ ขยะ คือปัญหา ด้านแรงงาน แรงงานเราไม่เคยได้รับการพัฒนาเลย กลุ่มทุนเอง ถ้าที่ไหน ค่าแรงต้นทุนการผลิตถูก ก็จะย้ายไปตั้งฐานการผลิตที่นั่น มันเป็นวงจรอุบาทย์ ที่มีมา เมื่อจากไทย ไปจีน ไปเวียดนาม แต่เมื่อ คนเหล่านี้เรียกร้องค่าแรงที่เพิ่มขึ้นพวกเขาก็ย้ายฐานไปที่อื่น ไปแอฟริกา หากรัฐยังมีนโยบาย การ พัฒนาแบบนี้ ประเทศไทย จะพบปัญหาไม่จบสิ้น
ตกลง รัฐบาลนี้ก็แค่ “นายทุนต้องมาก่อน”